KENDİME

Yalnızlık çöktü içme, kalayım istedim kendimle; konuşayım , dertleşeyim kimsenin anlamasını beklemeden, yanlış anlar mı diye düşünmeden..
Başını okşayayım mesela, bu da geçer diyeyim, gözlerin dolarken omzumu uzatayım konuşmadan. İçinden bir yerlere sığamamak geçerken hadi çık nereye istersen git alıp başını diyeyim şefkatle..
Seyretme istemediğin dizileri, filmleri, dayanamadığın haberleri , aç taş plağını annenle babanın türküsünü dinle, süzülsün gözyaşların sevgi ve özlemle..
Al artan ekmekleri, böceklenen bulgurları çık parka besle serçeleri konsunlar etrafına, görme insanları..
Bak anlıyorum Seni ; otur parktaki amca ile teyzenin yanına selam ver, biliyorum hep merak edersin bir ömür nasıl geçti ?Sormak istersin sor işte..
Yemyeşil ırmağın yanındaki çimenlere uzan dik gözlerini gök yüzüne hayallerim var de .. hayallerim işte..
Boğuluyor gibisin kapandın yine odana.. bir kahvaltı hazırlayayım kokusunu duy, çayın sıcaklığı gelsin ruhuna, sonra sen çıkmayı iste ben bekleyeyim masada ..
Sebepsiz sandığın ağlama isteklerin var ya korkma onlar senin inci tanelerin çatlat kabuğunu..
Koy sevdiklerini gönlüne yansa da canın biliyorum çok sevdin, gitmesinler bir yere..

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir