Hiç gelmeyecekmiş gibi gidiyor sözcükler

Günlerdir yazamıyorum, aklıma gelenleri satırlara dökerken siliyorum. Sonra hiç gelmeyeceklermiş gibi gidiyor sözcükler, anlatacaklarımı anlatmış, söyleyeceklerim bitmiş gibi. Bir sel gibi önüne geleni silip süpürüp oraya bırakmış gibi…
Tek bir şey canlanıyor zihnimde ; gözlüklerim olmadan bakar gibi..
Uzak yerlerden gelmişim, ismimi silmiş belleğim, her yer yabancı..
Geldiğim yerler de de insanlar vardı yüzlerini hatırlamadığım. Emin olduğum tek şey özgür oldukları. ..
Hiç otobüse binmediğim o günlerde uzaydan gelmiş gibi hiç görmediğim taşıtlardı hatırladığım.
Hayalimde konuşturduğum arkadaşlarım vardı gerçeklerine sustuğum…
Bir bebeğin öğrendiği gibi öğrendim konuşmayı on yedi yaşında, sonra değişti dünya. Sevdim mi çok sevdim, ne de güzelmiş içimdekilerin sese dönüşmesi….
Binlerce şiir, roman, şarkı aldı benden beni.. En güzel sözün söylenmeyen değil söylenen söz olduğu belleğimde..
Konuşmanın anlaşmak için yeterli olmadığının farkındayım bugünler de;
Romanlara , şarkılara, şiirlere sarılması bundan mıdır üstatların?

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir