Farketmeden

“Susamış suların akışı gibi,
Çaresiz gözlerin bakışı gibi,
Kapının ansızın çalışı gibi,
Akrebin çaresiz yanışı gibi,
Vazgeçip uzaktan senin yanında,
Kendime cevapsız soru sormuşum..
Kaybolup giderken fırtınalarda,
Gönlümce bir ıssız ada bulmuşum..
Farketmeden..farketmeden..farketmeden..”

Dili başka şey söylemez oldu günlerdir;
Farketmeden..farketmeden..farketmeden..
Lal oldu.. şarkıdaki gibi hissettiği için mi, duygularını yazsa bundan başkası olamaz dediğinden miydi bunu yaşatan?
Kaybolup gitmişti ruhu, benliği, duyguları, pes etmişti ruhsuzlar alemindeki yolculuğunda..
Farketmeden..farketmeden..farketmeden..

En çok ta gözleriyle anlatmayı severdi ne hissettiğini hiç bir şey söylemeden..
“Duy beni” dercesine yalvarırken susarak..
Farketmeden..farketmeden..farketmeden..

Kendine miydi susuzluğu? Kuruduğu? “Ört üzerimi gidiyorum” diyerek noktayı koyduğu..
Farketmeden..farketmeden ..farketmeden..

Bir zamanlar bildiğine yemin edebilirdi tüm cevapları, ne olmuştu da hiç sorulmamış sorulara verilmemiş cevaplar saplanmıştı benliğine..
Faretmeden..farketmeden..farketmeden..

Yalnızlığım derdi kendine, yeter miydi yalnızlığı.. gitti işte hiç gitmeyeceğini düşündükleri, gelmek isteyip te gelemeyenleri.. Sığınmıştı sımsıkı yalnızlığına.. ıssızlığına..
Farketmeden..farketmeden..farketmeden..

Kendi gitmek istiyordu gelmeyenlere inat ..yakmıştı gemileri.. Ne fırtına, ne yağmur, ne çamur “akrebin çaresiz yanışı gibi”…
Farketmeden..farketmeden..farketmeden..

Bir ses yankılandı kulaklarında,bir ışık gözlerini kamaştıran..insanca bakan bir çift göz..”gönlümce ıssız bir ada bulmuşum”
Farketmeden..farketmeden..farketmeden..

2 thoughts on “Farketmeden”

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir