Bu gün Seni ne mutlu eder?

Bu gün” seni ne mutlu eder” sorusu döndü durdu önce zihnimde, sonra kalbimde;
Kuşlar geldi aklıma, ağaçların yapraklarından göremediğim sadece duyabildiğim cıvıltıları içimde hep bir mutluluk hissi oluşturur gülümserim..
Çocuklar mesela her gün en az seksen beş çocukla selamlaşıp kucaklaşmanın inanılmaz enerjisi..
Yürümek tek başıma; ağacı, kuşu, karıncayı, ırmağı seyretmek ,konuşmak kendimle..
Plak dinlemek en çok ta Annemle Babamın türküsünü ”Yeşil ördek gibi daldın göllere, sen düşürdün beni dilden dillere” gözlerim buğulu..
Saman kokusunu aldığım çalışma odamdaki her bir kitabı evladım gibi seyretmek, dokunmak yüzlerini sever gibi..
Sabahın erken saatlerinde Side’ye giden su kemerlerini bölen otoyoldan geçerken ayrılan iki sevgilinin bir parçası gibi hissettiğim su kemerleri, ayak uçlarında açan binlerce kır çiçeği içinde hayal ettiğim antik çağın çobanı kavalını içli içli üfleyen..
Uzun zamandır görmediğim sevdiğim birine yazdığım mektubu aldığında duyduğum telefondaki sesi..
Çayın rengi , yudumlarken içime yayılan hisse vurgunluğum..
Leman Sam’ın “daha gidecek çok yolumuz var güzel yârim” şarkısındaki umut..
Azime…
Ya sizi?

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir