Aradan gülden

Aradan gülden nedir bilir misiniz?
Çocukken iki gruba ayrılır oyun oynardık. Bizden küçük veya zayıf olanları kimse takımına almak istemezdi. Onlar ısrarla oynamak isteyince” tamam sen aradan gülden olacaksın” dediğimizde sevinir kabul ederlerdi. Aradan gülden oyuna girip oyun oynar ama sonucu değiştiremezdi. Puan yapsa da puan kaybetse de sonuç değişmezdi.
Henüz haksız rekabetin ve kazanmanın her şeyden önemli olduğunun farkında bile olmadığımız yıllardı. O yıllardan aklımda kalan başka bir konu tüm çocukların benim oluşturduğum takımda olmak istemesi idi ama benim tercihim kimsenin takıma almadığı çocukları takımıma alıp” önemli olan kazanmak değil mücadele etmek birlikte elimizden geleni yapacağız” dediğimde gözlerinin içindeki parıltı ve sonuçta kaybetsek de kazananlardan daha mutlu olduğumuzun tadı nasıl da yerleşmiş içime.
Şimdi geriye dönüp bakıyorum da yarım asrı aslında aradan gülden oynayarak geçirmişim ;
Biz yetmişli yılların kız çocuklarına aslında başarılı olma , kariyer edinme gibi bir misyon hiç yüklenmedi. Sadece okuyup kafamızı kurtarmamızı istedi büyüklerimiz. Ataerkil ailelerde yaşamanın sorumluluklarını hep ön planda tuttuk bize öğretilenler gereği. Bayramlarda örneğin hep önce hep eşimin ailesini ziyaret eder sonra kendi aileme giderdik çocuklarımızla, bir keresinde kendi aileme sürpriz yapıp gitmiştik te rahmetli Annem bir kenara çekip beni” bir sorun mu var neden önce bize geldiniz” diye sormuştu.
Okuduk meslek sahibi olduk. İşe gidip gelmek, para kazanmak; evi temizlemek, çamaşır yıkamak, çocuklara bakmak kadar önemli değildi, sanki işe dinlenmeye gidiyormuş gibi bir algı oturdu üzerimize aradan gülden olduk.
Sadece çalışmadık yönetici de olduk biz kadınlar ben de onlardan biri oldum naçizane , toplantılar da sayımız bir elin on parmağı değil beş parmağı kadar bile etmedi, Hatta bir keresinde hiç unutmam ilçe milli eğitim müdürüyle görüşmeye gitmiştim “hocanım kapıyı kapatmayın açık kalsın” dediğinde aradan gülden olduk.
Kazanmak ve kaybetmeyi hiç önemsemeden girdim yaşam oyununa ve önemli olanın” İnsan Olmak “olduğunu biliyordum, biliyorum, bileceğim…

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir