2019

Yine yağmurlar yılın son gününe mi ağlıyor ?
Kaybettiklerine veda gibi, kimi istemeden gitti bu dünyadan gözü arkada, kimi vedalaşıp “ ben bu gemiden mutlu iniyorum” diye gülümseyerek.
Ya bizim dünyamızdan gidenler; hiç gitmeyeceğini düşündüğümüz, ya gittiklerimiz ..
Şahsen gitmelerin ölümle olacağına inanırdım bu yıldan önce ; dünyamdan gidenlerle dünyasından gittiklerim iç içe..
Oysa geçen yılın en büyük dileğimi bu yıl gerçekleştirmişken..
Sitem değil elbet Zeki Müren’in dediği gibi “Tanrı bana benim düşündüğümden daha iyi bir yaşam verdi “ ne diyebilirim ki..
Çok iyi bir anne baba, kardeşler, akrabalar, yarım asırdan sonra her birinin değerini ayrı ayrı bildiğim dua ettiğim..
Memleketim yeşillikler içinde dürüstlüğün onurunu yaşatan, komşusu açken tok yatmayan..
Eşim , hayat arkadaşım ettiğimiz yemin gibi iyi günde kötü günde elimi bırakmayan , oğlum , kızım canlarım..
Arkadaşlarım, dostlarım insan olmayı öğrendiğim yoldaşlarım..
Öğrencilerim en çok öğretenlerim..
Kitaplarım her biri ayrı bir limanım..
Yaşadığım Mavi Nurdan Bir Şehir koynunda ölmeyi istediğim..
Dönüp bakıyorum şimdi geriye ; ne yıllara ne sizlere kırgın da değilim , kızgın da..
İnsan olmanın en zaaflı yanlarımla üzdüklerimden af dilerim..

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir